Οι άνθρωποι κρύβουν τον χαρακτήρα τους για να μην τους τον κρίνει κανείς ως ανάξιο. Και ειναι αναξιοι ακριβώς επειδή κρύβονται. Και κρύβονται ακριβώς επειδή είναι ανάξιοι. Και τους κρίνουν ως ανάξιους επειδή ειναι ανάξιοι.
Πρόκειται για ένα αυθαίρετο σημείο ισορροπίας, αν βγαλεις ένα από τα στοιχεία καταρέει ολο. Αν τραβηξεις την πεποιθηση της αναξιότητας καταρρέει η ανειλικρίνια, αν τραβήξεις την ανειλικρίνια καταρέει η πεποίθηση της αναξιότητας. Και η ανειλικρίνια χωρίζεται σε παθητικότητα, πεσσιμισμό και άγνοια, ενώ η αναξιότητα χωρίζεται σε τελειομανία, μανιχαϊσμό και κοινωνική υποταγή. Αυτά τα έξι στοιχεία, είναι μύθοι, φαντάσματα για ενήλικες. Η νίκη ενός εκ αυτών είναι αρκετή για να σημάνει την νίκη όλων. Αν νικησεις τον πεσσιμισμό νικάς τα πάντα, αν νικήσεις την τελειομανία νικάς τα πάντα.
Οι άνθρωποι που κατακρίνουν ψαχνουνε αλλαγή. Αυτο σημαίνει πως όσοι σε κατακρίνουν θέλουν να αλλάξει κάτι γιατί κάτι τους ενοχλεί. Η συμφωνία στην οποία μπορεί να καταλήξετε είναι είτε ευνοική είτε δυσάρεστη για σένα. Μπορεί να καταλήξετε στο ότι πρέπει να φύγεις ή στο ότι πρέπει να ανέβεις στην ιεραρχία. Εμείς θα εστιάσουμε στο ότι ψάχνουν έναν δάσκαλο, έναν ηγέτη, έναν πατερούλη να τους δειξει τον δρόμο. Δεν τον βρίσκουν και για αυτό βρίζουν. Ουσιαστικά κλαίνε "γιατί δεν με προσέχεις;". Εσυ προφανώς και δεν μπορείς ούτε και θες να προσέξεις τους πάντες. Αναλογή με την ενταση και η πληγή. Όσο πιο πολυ γκρινιάζουν τοσο πιο δύσκολο είναι να τους προσέξεις. Οπότε την επόμενη φορα που θα σε κατακρίνει κάποιος εξέτασε το ενδεχόμενο να μπορείς να τον πατρονάρεις και πραξε αναλόγως. Κυριάρχησε ή φύγε, αλλά ποτέ μην υποταχθείς.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου